Het ene beeld vervaagt terwijl het andere verschijnt. Even zijn beide zichtbaar. Dat is een dissolve, een geleidelijke overgang tussen twee shots. Het is zachter dan een cut, die abrupt is. De dissolve suggereert een tijdsverloop, een verandering van locatie of een verbinding tussen twee scènes. Het is een van de oudste overgangen in de filmgeschiedenis en wordt nog steeds gebruikt.

De overvloeimodus heeft vele toepassingen. Het kan de tijd comprimeren, bijvoorbeeld door een personage ouder te laten worden of een seizoenswisseling te laten zien. Het kan twee verwante scènes met elkaar verbinden en zo een thematische link suggereren. Het kan een abrupte verandering van locatie verzachten. Het kan een dromerig, lyrisch effect creëren. Het kan een flashback of een fantasie aankondigen. Het effect hangt af van de context en de duur van de overvloeimodus. Een langzame overvloeimodus voelt loom aan. Een snelle overvloeimodus voelt urgent aan.

De dissolve-techniek kwam in het klassieke Hollywood vaker voor dan tegenwoordig. Moderne films geven de voorkeur aan cuts, die sneller en minder opdringerig zijn. Maar de dissolve blijft een nuttig hulpmiddel. Het wordt gebruikt in montages, in overgangen tussen bedrijven en in momenten van emotionele omslag. Goed gebruikt is het onzichtbaar. Slecht gebruikt is het onhandig. Het is aan de editor om te bepalen wat het beste resultaat oplevert.