Een polyatomisch ion is een geladen groep van twee of meer atomen die aan elkaar gebonden zijn. De atomen delen elektronen covalent, maar de groep als geheel heeft een netto lading. Het gedraagt ​​zich als één geheel in chemische reacties. Het sulfaat-ion, SO4 2-, is een polyatomisch ion. Dat geldt ook voor het ammonium-ion, NH4+.

De atomen in een meeratomig ion blijven bij elkaar. Ze dissociëren niet in een oplossing. Wanneer natriumsulfaat in water oplost, splitst het zich in Na+ en SO4 2-. Het sulfaat-ion blijft intact. De bindingen tussen zwavel en zuurstof zijn covalent. De lading ontstaat door een overschot of tekort aan elektronen in de groep.

Veelvoorkomende polyatomische ionen

• Nitraat: NO3-.
• Sulfaat: SO4 2-.
• Carbonaat: CO3 2-.
• Fosfaat: PO4 3-.
• Ammonium: NH4+.
• Hydroxide: OH-.

Naamgeving volgt patronen. Ionen die eindigen op -aat bevatten meer zuurstof. Ionen die eindigen op -iet bevatten minder zuurstof. Nitraat is NO3-. Nitriet is NO2-. De voorvoegsels per- en hypo- geven aan of er meer of minder zuurstofatomen aanwezig zijn. Chloraat is ClO3-. Perchloraat is ClO4-. Hypochloriet is ClO-. Het leren kennen van de meest voorkomende polyatomische ionen is essentieel in de chemie. Ze komen voor in zuren, basen, zouten en buffers. Ze bepalen de oplosbaarheid, reactiviteit en biologische functie. Het carbonaatbuffersysteem houdt de pH van het bloed stabiel. De fosfaatruggengraat houdt DNA bij elkaar. Polyatomische ionen zijn klein, maar ze zijn overal.