Vruchtbaarheid is het vermogen om zwanger te worden en een zwangerschap te voldragen, of om sperma te produceren dat daartoe in staat is. Het is geen morele maatstaf. Het varieert met leeftijd, gezondheid, timing en geluk. Iemand kan vruchtbaar zijn en toch in een bepaalde maand niet zwanger raken. Iemand kan onvruchtbaar zijn en toch een volwaardig seksleven hebben.

Het aantal eicellen neemt in de loop der tijd af, terwijl het aantal zaadcellen dat meestal niet doet. Die asymmetrie is kenmerkend voor veel wachtkamers in klinieken. Roken, onbehandelde SOA's en sommige kankerbehandelingen verlagen de kansen aan alle kanten.

De behoefte aan seks en de wens om een ​​kind te krijgen kunnen tegenstrijdige gevoelens oproepen. Geplande seks op de ovulatiedagen is effectief, maar kan ook onprettig aanvoelen. Door die onprettigheid te benoemen, voorkom je dat het een verwijt wordt.

Anticonceptie bestaat omdat vruchtbaarheid bestaat. Vruchtbaarheid als iets vanzelfsprekends beschouwen leidt tot ongelukken. Vruchtbaarheid zien als iets dat je op je veertigste zonder hulp kunt omzetten, leidt tot verdriet.