Bir bina, bir tanrının ikametgahı veya kurban ibadetinin ana merkezi olarak inşa edilir ve kutsanır. Bu bina bir tapınaktır. Tapınaklar, birçok eski ve günümüzdeki dini sistemin merkezinde yer almıştır.

Kudüs Tapınağı, yıkılana kadar İsrailoğullarının ibadet merkeziydi. Hindu tapınakları tanrıların imgelerini barındırır ve günlük ritüelleri destekler. Budist tapınakları ve manastırları, öğretim ve meditasyon merkezleri olarak hizmet eder. Yunan ve Roma tapınakları, dini kimliğin yanı sıra sivil kimliği de ifade eder. Mimari, yönelim ve kısıtlı erişim, mekanın kutsal karakterini belirler.

Tapınaklar sürekli bakım, rahiplik veya görevli personel ve ekonomik destek gerektirir. Hacılar çekerler ve dini takvimi odak noktası haline getirirler. Bir tapınağın yıkılması, toplumsal olarak derin bir yara olarak yaşanır. Yaşayan tapınaklar, günlük ve yıllık ibadet ritmini yapılandırmaya devam eder.

• Bir tanrıya tapınmaya adanmış bina
• Genellikle resimlere ev sahipliği yapar veya kurban törenlerinde kullanılır.
• Mimari ve ritüel açıdan ayrı bir konumda
• Toplumsal dini yaşamın merkezi