Een gebouw wordt gebouwd en ingewijd als woonplaats van een godheid of als de voornaamste plaats voor offerrituelen. Dat gebouw is een tempel. Tempels hebben centraal gestaan ​​in vele oude en nog steeds bestaande religieuze systemen.

De tempel van Jeruzalem was tot aan de verwoesting ervan het centrum van de Israëlitische eredienst. Hindoeïstische tempels huisvesten beelden van goden en bieden ruimte voor dagelijkse rituelen. Boeddhistische tempels en kloosters dienen als centra voor onderwijs en meditatie. Griekse en Romeinse tempels gaven uitdrukking aan zowel de burgerlijke als de religieuze identiteit. Architectuur, oriëntatie en beperkte toegang benadrukken het sacrale karakter van de ruimte.

Tempels vereisen voortdurend onderhoud, priesterschap of ondersteunend personeel en financiële steun. Ze trekken pelgrims aan en bepalen de religieuze kalender. De verwoesting van een tempel wordt ervaren als een diepe wond in de gemeenschap. Levende tempels blijven de dagelijkse en jaarlijkse ritme van devotie structureren.

• Gebouw gewijd aan de verering van een godheid.
• Vaak worden er beelden in geplaatst of dienen ze als offerplaatsen.
• Architectonisch en ritueel afgescheiden
• Centrum van het gemeenschappelijke religieuze leven