Kalvinizm, John Calvin'in öğretilerine dayanan Protestanlığın önemli bir koludur. Calvin, Fransız bir reformcuydu. Hristiyan Dinine Dair Kurumlar adlı eserini yazdı. Cenevre'de reformcu bir kilise kurdu. Teolojisi, Tanrı'nın egemenliğini, kutsal yazının otoritesini ve lütuf yoluyla kurtuluşu vurgular. Reformcu teoloji olarak da bilinir.

Kalvinizm, TULIP'in beş maddesiyle tanınır: Tamamen günahkarlık, koşulsuz seçilme, sınırlı kefaret, karşı konulamaz lütuf ve azizlerin sebatı. Bu maddeler, 1618-1619 yıllarında Dort Sinodu'nda formüle edilmiştir. Arminianizme bir yanıt niteliğindedirler. Arminianlar özgür iradeye ve koşullu seçilmeye inanırken, Kalvinistler kaderciliğe ve koşulsuz lütfa inanıyorlardı. Tartışma bugün de devam etmektedir.

Kalvinizmin beş noktası

• Tamamen yozlaşmışlık: İnsanlar günahkârdır ve kendilerini kurtaramazlar.
• Koşulsuz seçim: Tanrı kimin kurtulacağına karar verir.
• Sınırlı kefaret: Mesih seçilmişler için öldü.
• Karşı konulamaz lütuf: Tanrı'nın lütfu reddedilemez.
• Azizlerin sebatı: Seçilmişler imanda sebat edeceklerdir.

Kalvinizm, Batı tarihini şekillendirmiştir. Püritenleri etkilemiştir. Hollanda Reform Kilisesi'ni şekillendirmiştir. Amerika'ya yayılmıştır. Presbiteryen, Reform ve bazı Baptist kiliselerinde bulunur. Tartışmasız değildir. Bazı Hristiyanlar kaderciliği reddeder. Tanrı'yı ​​adaletsiz kıldığını söylerler. Kalvinistler ise Tanrı'nın lütfunu yücelttiğini söylerler. Kurtuluşun tamamen Tanrı'nın işi olduğunu gösterir. İnsanların hiçbir katkısı yoktur. Bu radikal bir iddiadır. Bu ya bir teselli ya da bir skandaldır. Kime sorduğunuza bağlıdır. Kalvinizm bir lütuf teolojisidir. Bir egemenlik teolojisidir. Bölücü bir teolojidir. Ama aynı zamanda birleştiricidir de. Tanrı'nın mutlak kontrolüne güvenenleri ve O'nun egemen sevgisine sığınanları birleştirir.