İki parçacık, klasik sezgiye meydan okuyan bir şekilde birbirine bağlanabilir. Birini ölçtüğünüzde, ne kadar uzakta olurlarsa olsunlar, diğeri hakkında anında bilgi edinirsiniz. Bu, kuantum dolanıklığıdır. Einstein buna "uzaktan ürkütücü etki" adını vermişti ve bu durumdan rahatsızdı. Ancak deneyler bunu tekrar tekrar doğruladı. Dolanık parçacıklar bir kuantum durumunu paylaşır ve birini ölçmek, her ikisinin de durumunu çökertebilir.

Dolanıklık, ışıktan daha hızlı iletişime izin vermez. Tek bir parçacığı ölçerek mesaj gönderemezsiniz. Sonuç rastgeledir ve korelasyonu görmek için diğer gözlemciyle notları karşılaştırmanız gerekir. Bu karşılaştırma ışık hızında veya daha yavaş gerçekleşir. Dolanıklık, kuantum hesaplama ve kuantum kriptografi için bir kaynaktır. Bir kuantum bilgisayarda, dolanık kübitler, klasik bitlerin yapamayacağı hesaplamaları gerçekleştirebilir. Kuantum kriptografide, dolanık parçacıklar gizli dinlemeyi tespit edebilir. Dolanıklık kırılgandır. Çevreyle herhangi bir etkileşim onu ​​bozar; bu sürece dekoherans denir. Dolanık parçacıkları tutarlı tutmak, kuantum teknolojisindeki en büyük zorluklardan biridir.

Dolaşma gerçekleri

• Tanım. Parçacıklar arasındaki kuantum bağlantısı.
• Yerel olmayan. Korelasyonlar mesafe boyunca devam eder.
• Sinyal yok. Işıktan daha hızlı mesaj gönderilemez.
• Uygulamalar. Kuantum hesaplama, kriptografi.
• Dekoherans. Çevresel etkileşim, dolanıklığı kırar.

Dolanıklık, korelasyonla aynı şey değildir. Klasik nesneler arasında korelasyon olabilir. Dolanıklık, klasik dünyada karşılığı olmayan bir kuantum olgusudur.