Kompozisyon, kadrajda nelerin yer aldığının düzenlenmesidir. Bir anlık fotoğraf ile bir fotoğraf arasındaki farktır. Anlık fotoğraf, orada olanı kaydeder. Bir fotoğraf ise neyin önemli olduğuna karar verir. Kompozisyon, yerleştirme, denge, çizgi, şekil ve boşlukla ilgili seçimleri içerir. Kurallar yardımcı olsa da, bir kurallar bütünü değildir. Üçte bir kuralı, yönlendirici çizgiler ve çerçeveleme, kanun değil, araçtır. Amaç, izleyicinin gözünü yönlendirmek ve görüntüye hizmet eden bir düzen veya gerilim duygusu yaratmaktır.

İyi bir kompozisyon çoğu zaman kaçınılmaz gibi görünür. Konu olması gereken yerdedir. Arka plan dikkat dağıtmak yerine destekleyici niteliktedir. Çerçevenin kenarları yalnızca ait olanı içerir. Bu sadeliği elde etmek zordur. Ayaklarınızı hareket ettirmeyi, açınızı değiştirmeyi, doğru anı beklemeyi gerektirir. Henri Cartier-Bresson, biçim ve içeriğin hizalandığı an olan belirleyici andan bahsetmiştir. Bu hizalanma, eylem halindeki kompozisyondur. Kompozisyon sadece konuyla ilgili değildir. Konu ile etrafındaki her şey arasındaki ilişkiyle ilgilidir.

Kompozisyon unsurları

• Yerleştirme. Öznenin kadrajdaki konumu.
• Denge. Görsel ağırlığın dağılımı.
• Çizgiler. Yönlendirici çizgiler ve ima edilen hareket.
• Çerçeveleme. Konuyu çevrelemek için öğelerin kullanılması.
• Negatif alan. Özneye alan sağlayan boş alanlar.

Kompozisyon, beğendiğiniz fotoğraflara bakarak ve neden işe yaradıklarını sorgulayarak öğrenilir. Ayrıca çok fotoğraf çekerek ve acımasızca düzenleyerek de öğrenilir.