Kompozycja to sposób, w jaki układasz to, co znajduje się w kadrze. To różnica między migawką a fotografią. Migawka rejestruje to, co tam było. Fotografia decyduje, co jest ważne. Kompozycja obejmuje wybory dotyczące rozmieszczenia, równowagi, linii, kształtu i przestrzeni negatywnej. Nie jest to zbiór reguł, choć reguły mogą być pomocne. Reguła trójpodziału, linie prowadzące i kadrowanie to narzędzia, a nie prawa. Celem jest pokierowanie wzrokiem widza i stworzenie poczucia porządku lub napięcia, które służy obrazowi.

Dobra kompozycja często wydaje się nieunikniona. Obiekt znajduje się tam, gdzie powinien. Tło wspiera, a nie rozprasza. Krawędzie kadru zawierają tylko to, co należy. Ta prostota jest trudna do osiągnięcia. Wymaga poruszenia stóp, zmiany kąta, wyczekania na odpowiedni moment. Henri Cartier-Bresson mówił o decydującym momencie, chwili, w której forma i treść się ze sobą łączą. To dopasowanie to kompozycja w działaniu. Kompozycja to nie tylko obiekt. To relacja między obiektem a wszystkim, co go otacza.

Elementy kompozycji

• Umieszczenie. Miejsce, w którym obiekt znajduje się w kadrze.
• Równowaga. Rozkład ciężaru wizualnego.
• Linie. Linie wiodące i domniemany ruch.
• Kadrowanie. Wykorzystanie elementów otaczających obiekt.
• Przestrzeń negatywna. Puste obszary, które dają podmiotowi przestrzeń.

Kompozycji uczymy się, patrząc na zdjęcia, które podziwiamy, i zadając sobie pytanie, dlaczego są udane. Uczymy się jej również, robiąc dużo zdjęć i bezlitośnie edytując.