Platonculuk, Batı tarihinin en etkili düşünürlerinden biri olan Platon'un felsefesidir. Merkezi doktrini Formlar teorisidir. Platon, duyularımızla algıladığımız dünyanın gerçek dünya olmadığını, daha yüksek bir gerçekliğin gölgesi olduğunu savunmuştur. Gerçek dünya, ebedi, değişmeyen Formlardan oluşur: Güzelliğin kendisi, Adaletin kendisi, İyiliğin kendisi. Dünyadaki belirli şeyler, bu Formlara katıldıkları ölçüde güzel veya adildir. İyiliğin Formu en yücedir, tüm varlığın ve bilginin kaynağıdır.

Platon, felsefesini Sokrates'in baş konuşmacı olduğu diyaloglar aracılığıyla sunmuştur. Devlet, Şölen, Fedo ve Timaeus en ünlüleri arasındadır. Platonculuk, özellikle Augustinus ve Origen aracılığıyla erken Hristiyanlığı etkilemiştir. El-Farabi ve İbn Sina aracılığıyla İslam felsefesini şekillendirmiştir. Philo aracılığıyla Yahudi felsefesini şekillendirmiştir. Rönesans'ta Floransa Akademisi'ne ilham vermiştir. Modern felsefede, birçok düşünürün matematiksel nesnelerin zihinden bağımsız olarak var olduğunu savunduğu matematiği etkilemiştir. Platonculuk sadece tarihsel bir doktrin değildir. Metafizik, epistemoloji ve matematik felsefesinde canlı bir görüştür.

Temel doktrinler

• Biçimler Teorisi. Duyusal dünyanın ötesindeki ebedi, değişmeyen gerçeklikler.
• Hatırlama. Öğrenme, ruhun zaten bildiklerini hatırlamaktır.
• İyilik. En yüksek biçim, varlığın ve bilginin kaynağı.
• Bölünmüş çizgi. Hayal gücünden anlayışa uzanan bir bilgi hiyerarşisi.

Platonculuk, Platon'un kendi felsefesiyle aynı şey değildir, ancak ikisi arasında örtüşmeler vardır. Platonculuk, onun düşüncesinden gelişen geleneği ifade eder.