Kelimeler, daha küçük parçaların eklenmesiyle büyür. Ek, anlamı veya gramer işlevini değiştirmek için bir köke veya gövdeye eklenen bağlı bir morfemdir.

Ön ekler kök kelimenin önüne, son ekler kökü kelimenin sonuna, iç ekler kökü kelimenin içine ve çevre ekler kökü kelimenin etrafına gelir. İngilizce ön ekler ve son ekler üzerine yoğunlaşırken, diğer diller iç ekleri veya kalıpsal morfolojiyi daha yoğun kullanır. Ekler yeni kelimeler türetebilir veya mevcut kelimeleri zaman, sayı veya durum bakımından çekimleyebilir.

Ekleri tanımak, okuyucuların yabancı kelimeleri çözümlemesine yardımcı olur. Tarihsel dilbilimciler, eklerin aşınmasını, birleşmesini veya bağımsız kelimelerden ortaya çıkmasını gözlemler. Üretken ekler kümesi, bir dilin yeni terimleri ne kadar özgürce türettiğini şekillendirir.

• Bir baza bağlı morfem
• Ön ekler, son ekler, iç ekler, çevre ekler dahildir.
• Türetilmiş veya çekimsel olabilir.
• Kelime oluşumunun merkezinde yer alır.