Ardışık cümlelerin başında bir kelime veya ifadenin tekrar edilmesi, sürükleyici bir ritim yaratır. Anafora, bu kasıtlı tekrardır. Martin Luther King Jr.'ın "Bir hayalim var" konuşması klasik bir örnektir; her yeni cümle aynı üç kelimeyle başlar ve yoğunluk ile birlik oluşturur. Bu yöntem, bir yazar bir noktayı vurgulamak veya birikim duygusu yaratmak istediğinde şiirde, hitabette ve düzyazıda kullanılır.

Anafora, basit tekrarlamadan farklıdır. Tekrarlanan unsur dolgu malzemesi değildir; her seferinde yeni bir bilgi sunar, böylece dinleyici veya okuyucu hem süreklilik hem de ilerleme hisseder. İncil dilinde, siyasi konuşmalarda ve reklam sloganlarında bu kalıp yaygındır çünkü akılda kalıcı ve duygusal olarak etkilidir. Aşırı kullanım monoton hale gelebilir, ancak ustaca kullanım tekrarı yapısal bir omurgaya dönüştürür.

Retorik öğrencileri anaforyayı tespit etmeyi ve uygulamayı öğrenirler. Bu teknik, her bir cümlenin geri kalanının argümanı veya imgeyi ilerletmesine izin verirken, dikkati tekrarlanan terime yoğunlaştırır. Tekrarlanan ifade kendi başına güçlü olduğunda, kümülatif etki, bireysel ifadelerin toplamından daha büyük olabilir.