Fotoğrafı billboard boyutunda bastırdığınızda dağılır. Pikseller görünür hale gelir. Bu başarısızlık çözünürlük sorunudur. Çözünürlük, bir görüntünün ne kadar ayrıntı içerdiğini ölçer ve genellikle genişliği ve yüksekliği boyunca piksel sayısı olarak ifade edilir. 1920 x 1080 çözünürlüğe sahip bir ekran iki milyondan biraz fazla piksel içerir. 48 megapiksellik bir kamera sensörü ise çok daha fazlasını yakalar.

Daha fazla piksel daha ince detay anlamına gelir, ancak bu da belli bir noktaya kadar geçerlidir. Düşük çözünürlüklü bir ekranda görüntülenen yüksek çözünürlüklü bir dosya yine de düşük çözünürlüklü bir görüntü gibi görünür. 4K monitöre uzatılan düşük çözünürlüklü bir dosya ise bulanık ve pikselli görünür. Ekran ve kaynak birbirine uyumlu olmalıdır. Fotoğrafçılar, matbaacılar ve ekran üreticileri farklı çözünürlük standartları kullanırlar; bu nedenle dizüstü bilgisayarınızda keskin görünen bir dosya posterde berbat görünebilir.

Pratikte çözüm

• PPI, ekrandaki inç başına düşen piksel sayısını ölçer.
• DPI, baskıda inç başına düşen nokta sayısını ölçer.
• Daha yüksek çözünürlüklü dosyalar daha fazla depolama alanı ve bant genişliği gerektirir.
• Yükseltme işlemi, hiç yakalanmamış ayrıntıları geri getiremez.

Çözünürlük, kaliteyle aynı şey değildir. Keskin, iyi aydınlatılmış 12 megapiksellik bir fotoğraf, gürültülü 50 megapiksellik bir fotoğraftan her zaman daha iyidir. Pikseller birer kaptır. Işık, odak ve kompozisyon ise onu dolduran unsurlardır.