Wydrukuj zdjęcie w formacie billboardu, a ono się rozpadnie. Piksele staną się widoczne. Ta usterka to problem z rozdzielczością. Rozdzielczość mierzy ilość szczegółów obrazu, zazwyczaj wyrażaną liczbą pikseli w jego szerokości i wysokości. Wyświetlacz o rozdzielczości 1920 na 1080 mieści nieco ponad dwa miliony pikseli. 48-megapikselowy czujnik aparatu rejestruje znacznie więcej.

Więcej pikseli oznacza dokładniejsze szczegóły, ale tylko do pewnego stopnia. Plik o wysokiej rozdzielczości wyświetlany na ekranie o niskiej rozdzielczości nadal wygląda jak obraz o niskiej rozdzielczości. Plik o niskiej rozdzielczości rozciągnięty na monitor 4K wygląda miękko i kanciasto. Wyświetlacz i źródło muszą do siebie pasować. Fotografowie, drukarze i producenci ekranów stosują różne standardy rozdzielczości, dlatego plik, który wygląda ostro na laptopie, może wyglądać fatalnie na plakacie.

Rozwiązanie w praktyce

• PPI to jednostka miary liczby pikseli na cal na ekranie.
• DPI to miara liczby punktów na cal w druku
• Pliki o wyższej rozdzielczości wymagają więcej miejsca i przepustowości
• Skalowanie nie jest w stanie odzyskać szczegółów, które nigdy nie zostały uchwycone

Rozdzielczość nie jest tym samym, co jakość. Ostre, dobrze oświetlone zdjęcie o rozdzielczości 12 megapikseli za każdym razem przebija zaszumione zdjęcie o rozdzielczości 50 megapikseli. Piksele są pojemnikiem. Światło, ostrość i kompozycja to to, co go wypełnia.