NoSQL veritabanları ilişkisel tablo modelini kullanmaz. Bu kategori, belge tabanlı veritabanlarını, anahtar-değer tabanlı veritabanlarını, grafik veritabanlarını ve geniş sütunlu veritabanlarını kapsar. Her biri farklı bir sorunu çözer. MongoDB gibi belge tabanlı veritabanları JSON benzeri kayıtlar tutar. Redis gibi anahtar-değer tabanlı veritabanları, hızlı aramalar için anahtarları değerlere eşler. Neo4j gibi grafik veritabanları, varlıklar arasındaki ilişkileri modeller. Cassandra gibi geniş sütunlu veritabanları, dağıtılmış düğümler arasında büyük yazma hacimlerini yönetir. Ortak nokta esnekliktir. NoSQL veritabanları, ilişkisel veritabanlarının uyguladığı şema kısıtlamalarını gevşetir.

Bu esneklik hem çekiciliği hem de riski oluşturuyor. Belge tabanlı veritabanları, farklı alanlara sahip kayıtları kabul eder. Bu, veri modelini geçişlere gerek kalmadan geliştirmeyi kolaylaştırır. Ancak aynı zamanda tutarsız veriler oluşturmayı da kolaylaştırır. Uygulama, veritabanının uygulamadığı kuralları uygulamak zorundadır. NoSQL veritabanları, geleneksel ilişkisel sistemlere göre yatay olarak daha kolay ölçeklenir. Verileri birçok sunucuya dağıtarak yüksek trafik ve büyük veri kümelerini yönetirler. Dezavantajı ise tutarlılıktır. Birçok NoSQL veritabanı, güçlü tutarlılık yerine nihai tutarlılık sunar. Farklı düğümler kısa bir süre için farklı değerler görebilir. Bu, sosyal medya akışı için kabul edilebilir. Ancak banka bakiyesi için kabul edilemez. Doğru seçim, veriye ve uygulamanın ihtiyaç duyduğu garantilere bağlıdır.

NoSQL veritabanı türleri

• Belge — JSON benzeri kayıtlar, esnek şema
• Anahtar-değer çiftleri — basit çiftler, hızlı aramalar
• Grafik — düğümler ve ilişkiler
• Geniş sütunlu — dağıtılmış, yüksek yazma verimliliği
• Zaman serileri — zaman damgalı veriler için optimize edilmiştir.

NoSQL, SQL'den daha iyi değildir; farklıdır. Doğru araç, probleme bağlıdır.