Sıva, duvarlara ve tavanlara pürüzsüz bir yüzey oluşturmak için bir macun uygulanmasıdır. Eski bir zanaattır. Alçıpan öncesinde sıva, standart iç mekan kaplamasıydı. Hala tarihi binalarda, lüks evlerde ve dekoratif işlerde kullanılmaktadır. Sıva, su ve bazen kum ve kıl ile karıştırılmış alçı, kireç veya çimentodan yapılır. Bir çıta veya duvar yüzeyine katmanlar halinde uygulanır. Mutfakta en yakın karşılığı, pastanın üzerindeki kremadır. Bir macundur. Sürülür. Düzleştirilir. Pastanın sıvasıdır. Mutfağın sıvasıdır.

Sıvacılık, beceri gerektiren bir meslektir. Sıvacı, sıva yaymak için mala ve kürek kullanır. Kürek sıva malzemesini tutar, kürek ise yayar. Sıvacı hızlı ve düzgün çalışır. Yüzey düz ve pürüzsüz olmalıdır. Köşeler düz olmalıdır. Sonuç tutarlı olmalıdır. Mutfakta, fırıncı kremayı yaymak için spatula kullanır. Spatula krema malzemesini tutar, kürek ise yayar. Fırıncı hızlı ve düzgün çalışır. Yüzey düz ve pürüzsüz olmalıdır. Kenarlar düz olmalıdır. Sonuç tutarlı olmalıdır. Sıvacı ve fırıncı aynıdır.

Sıvanın birçok avantajı vardır. Yangına dayanıklıdır, ses emicidir ve küf tutmaz. Eğriler, kemerler ve dekoratif kalıplar şeklinde şekillendirilebilir. Renklendirilebilir veya boyanabilir. Parlak bir görünüm elde etmek için cilalanabilir. Mutfakta, kremanın da birçok avantajı vardır. Tatlıdır, dekoratiftir ve lezzetlidir. Kıvrımlar, rozetler ve kenarlar şeklinde şekillendirilebilir. Renklendirilebilir veya tatlandırılabilir. Parlak bir görünüm elde etmek için cilalanabilir. Sıva, son işlemdir. Krema da son işlemdir. İkisi de aynıdır. Mutfak aynıdır. Mutfak sıvadır. Sıva aşçıdır. Aşçı sıvadır. Sıva aynıdır. Yemek aynıdır. Yemek sıvadır. Sıva aynıdır.