Teras, genellikle yükseltilmiş, bir binaya bitişik düz bir açık alandır. Zemin seviyesinde, çatıda veya ara katta olabilir. Yemek yemek, bahçe işleriyle uğraşmak veya dinlenmek için açık alan sağlar ve genellikle bir manzaraya sahiptir. Kelime ayrıca, teraslı bir yamaç gibi basamaklı bir manzarayı da ifade edebilir, ancak mimaride genellikle bir platform anlamına gelir.

Yoğun nüfuslu şehirlerde, özel açık alanların az olduğu yerlerde teraslar yaygındır. Çatı terası, sakinlere binadan ayrılmadan dışarıda oturabilecekleri bir alan sunar. Oturma odasının yanındaki bir teras, yaşam alanını dışarıya doğru genişletir. Yamaçtaki bir evin terası ise binayı yamaca bağlar.

Bir teras tasarlamak, sadece kaldırım taşı döşemekten daha fazlasını gerektirir. Suyun birikmesini veya binaya sızmasını önlemek için drenaj planlaması yapılmalıdır. Güvenlik için korkuluk veya parapet gereklidir. Üst katlarda rüzgar kuvvetli olabilir, bu nedenle paravanlar veya saksılar gerekebilir. Komşulardan gizlilik genellikle bir endişe kaynağıdır.

Bazı iklimlerde teras yıl boyunca kullanılabilirken, bazılarında mevsimliktir. Her iki durumda da değerli bir olanaktır. Küçük bile olsa açık alan, bir binanın havasını değiştirir.