Iemand die een gevoel van verbondenheid met iets groters dan het individuele zelf ontwikkelt, streeft naar een geïntegreerd en betekenisvol leven. Die gerichtheid is spiritualiteit. Dit kan zowel binnen als buiten formele religieuze instellingen plaatsvinden.

Spiritualiteit legt de nadruk op persoonlijke ervaring, beoefening en transformatie. Veelvoorkomende elementen zijn meditatie, ethisch leven, ontzag voor de natuur of kunst, en dienstbaarheid. Sommigen beschouwen zichzelf als spiritueel maar niet religieus, waarmee ze afstand nemen van georganiseerde doctrines, maar wel een transcendente betrokkenheid behouden. Traditionele religies kennen hun eigen spirituele disciplines en mystieke stromingen.

De hedendaagse belangstelling voor spiritualiteit weerspiegelt zowel ontevredenheid met institutionele religie als de blijvende menselijke behoefte aan betekenis en diepgang. Critici wijzen op het risico van vage zelfgerichtheid; beoefenaars duiden op een oprechte groei in compassie en veerkracht. Spiritualiteit blijft een flexibele term die een breed scala aan serieuze zoektochten omvat.

• Persoonlijke gerichtheid op transcendente betekenis
• Kan religieus zijn of onafhankelijk van instellingen.
• Benadrukt ervaring en praktijk
• Het behandelt de zoektocht naar een geïntegreerd leven.