Ένα άτομο καλλιεργεί μια αίσθηση σύνδεσης με κάτι μεγαλύτερο από τον ατομικό εαυτό και επιδιώκει μια ολοκληρωμένη, ουσιαστική ζωή. Αυτός ο προσανατολισμός είναι η πνευματικότητα. Μπορεί να συμβεί εντός ή εκτός επίσημων θρησκευτικών θεσμών.

Η πνευματικότητα δίνει έμφαση στην προσωπική εμπειρία, την πρακτική και τον μετασχηματισμό. Κοινά στοιχεία περιλαμβάνουν τον διαλογισμό, την ηθική ζωή, το δέος μπροστά στη φύση ή την τέχνη και την υπηρεσία. Κάποιοι αυτοπροσδιορίζονται ως πνευματικοί αλλά όχι θρησκευτικοί, σηματοδοτώντας απόσταση από το οργανωμένο δόγμα διατηρώντας παράλληλα υπερβατικό ενδιαφέρον. Οι παραδοσιακές θρησκείες περιέχουν τις δικές τους πνευματικές αρχές και μυστικιστικά ρεύματα.

Το σύγχρονο ενδιαφέρον για την πνευματικότητα αντανακλά τόσο τη δυσαρέσκεια με τη θεσμική θρησκεία όσο και τις διαρκείς ανθρώπινες ανάγκες για νόημα και βάθος. Οι επικριτές σημειώνουν τον κίνδυνο της αόριστης εγωκεντρικότητας. Οι πρακτικοί επισημαίνουν την γνήσια ανάπτυξη της συμπόνιας και της ανθεκτικότητας. Η πνευματικότητα παραμένει ένας ρευστός όρος που καλύπτει ένα ευρύ φάσμα σοβαρών αναζητήσεων.

• Προσωπικός προσανατολισμός προς υπερβατικό νόημα
• Μπορεί να είναι θρησκευτικό ή ανεξάρτητο από θεσμούς
• Δίνει έμφαση στην εμπειρία και την πρακτική
• Απευθύνεται στην αναζήτηση για ολοκληρωμένη ζωή