Komunia to dzielenie się chlebem i winem na pamiątkę Chrystusa. Nazywana jest również Wieczerzą Pańską, Eucharystią i Łamaniem Chleba. Jezus ustanowił ją podczas Ostatniej Wieczerzy. Wziął chleb, odmówił dziękczynienie, połamał go i powiedział: „To jest Ciało moje”. Wziął kielich i powiedział: „To jest Krew moja Przymierza”. Nakazał swoim uczniom, aby to czynili na Jego pamiątkę. Kościół czyni to od tamtej pory.

Komunia jest sakramentem. Jest środkiem łaski. Jest tajemnicą. Chleb i wino są znakami. Wskazują na Ciało i Krew Chrystusa. Wskazują na Jego ofiarę na krzyżu. Wskazują na Jego obecność pośród Jego ludu. Różne tradycje rozumieją to na różne sposoby. Katolicy wierzą w transsubstancjację. Chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Chrystusa. Luteranie wierzą w współsubstancjację. Chrystus jest obecny w, z i pod chlebem i winem. Chrześcijanie reformowani wierzą w obecność duchową. Baptyści i inni postrzegają to jako pamiątkę. Znaczenie jest różne. Polecenie jest to samo. Czyń to.

Komunia w Piśmie Świętym

• Ewangelia Mateusza 26:26-28: ustanowienie podczas Ostatniej Wieczerzy.
• 1 Koryntian 11:23-26: relacja Pawła.
• Jana 6:53-56: Jedzcie moje Ciało i pijcie moją Krew.
• Dzieje Apostolskie 2:42: poświęceni łamaniu chleba.
• 1 Koryntian 10:16: kielich błogosławieństwa i chleb.

Komunia to rodzinny posiłek. To przedsmak nieba. To więź jedności. To głoszenie śmierci Chrystusa aż do Jego przyjścia. To chwila intymności. To chwila zachwytu. Chleb jest łamany. Wino jest nalewane. Ludzie jedzą i piją. Wspominają. Dziękują. Są karmieni. Są zjednoczeni. Są posłani. Komunia to nie tylko rytuał. To spotkanie. To dar. To Ciało i Krew Chrystusa. To miłość Boga. To obcowanie świętych. To Kościół przy stole. To Wieczerza Pańska. I to dla ciebie.