Harmonogram ze stałymi interwałami zapewnia wzmocnienie dla pierwszej reakcji, która pojawia się po upływie ustalonego czasu. Interwał jest stały między kolejnymi wzmocnieniami.

Zachowanie w tym harmonogramie wykazuje charakterystyczny, falisty wzór. Reakcje są powolne lub nieobecne tuż po wzmocnieniu, a następnie przyspieszają wraz ze zbliżaniem się końca interwału. Uczeń, który uczy się niewiele aż do cotygodniowego sprawdzianu, lub pracownik, który staje się bardziej produktywny w miarę zbliżania się dnia wypłaty, wykazują ten sam wzorzec. Organizm nauczył się mniej więcej, kiedy pojawi się kolejny wzmacniacz i koncentruje wysiłek w tym czasie.

Harmonogramy o stałych interwałach generują mniej reakcji całkowitych niż harmonogramy ilorazowe i są stosunkowo łatwe do wygaszenia po ustaniu wzmocnienia. Są powszechne w życiu codziennym, gdy konsekwencje pojawiają się na zegarze lub w kalendarzu, a nie po określonej liczbie działań.

Gdy wzmocnienie jest powiązane z upływem czasu, reakcja następuje po odczekaniu na zegar.