Niezrównoważone siły się nie znoszą. Wypadkowa siła jest niezerowa. Obiekt przyspiesza w kierunku większej siły. Popchnij pudełko z siłą większą niż tarcie, a ono się poruszy. Wypadkowa siła to różnica. Pudełko przyspiesza. To jest druga zasada Newtona w działaniu.

Niezrównoważone siły zmieniają ruch. Wprawiają obiekty w ruch. Zatrzymują je. Zmieniają kierunek. Zmieniają prędkość. Przyspieszający samochód ma niezrównoważone siły. Siła silnika jest większa niż tarcie i opór. Hamowanie samochodu ma niezrównoważone siły. Siła hamowania jest większa niż siła silnika. Skręcający samochód ma niezrównoważone siły. Tarcie opon zapewnia siłę dośrodkową skierowaną w stronę środka zakrętu.

Przykłady siły niezrównoważonej

• Przyspieszenie samochodu: siła silnika większa niż tarcie.
• Hamowanie samochodu: siła hamowania większa od siły silnika.
• Piłka rzucona w górę: grawitacja zostaje zaburzona, następuje spowolnienie.
• Spadochroniarz spada: na początku siła grawitacji jest większa niż opór powietrza.
• Wystrzelenie rakiety: siła ciągu większa niż siła grawitacji.

Siły niezrównoważone są przyczyną wszelkiego przyspieszenia. Bez nich obiekty albo pozostawałyby w spoczynku, albo poruszałyby się po linii prostej ze stałą prędkością w nieskończoność. To jest bezwładność. Siły niezrównoważone łamią bezwładność. Zmieniają prędkość. Kierunek siły wypadkowej określa kierunek przyspieszenia. Wartość określa, jak szybko zmienia się prędkość. Mała siła wypadkowa powoduje małe przyspieszenie. Duża siła wypadkowa powoduje duże przyspieszenie. Masa stawia opór przyspieszeniu. Ciężki obiekt potrzebuje większej siły, aby osiągnąć takie samo przyspieszenie jak lekki. Siła niezrównoważona jest motorem zmian w mechanice. To ona sprawia, że ​​rzeczy się dzieją.