Energia potencjalna grawitacji to energia, którą obiekt posiada ze względu na swoje położenie w polu grawitacyjnym. Unieś książkę na półkę, a zyska ona energię potencjalną. Im wyżej, tym więcej energii posiada. Upuść ją, a energia ta przekształci się w energię kinetyczną. Książka spada coraz szybciej, aż uderzy w podłogę.

Wzór to masa razy przyspieszenie grawitacyjne razy wysokość. Podwójna wysokość, a energia się podwaja. Podwójna masa, a energia się podwaja. Punkt odniesienia jest dowolny. Możesz mierzyć wysokość od podłogi, od poziomu morza lub od środka Ziemi. Liczy się tylko zmiana wysokości. Liczy się różnica energii między dwoma położeniami.

Przykłady energii potencjalnej grawitacji

• Książka na półce.
• Woda za tamą.
• Kolejka górska na szczycie wzgórza.
• Satelita na orbicie.
• Osoba na szczycie schodów.

Energia potencjalna grawitacji to energia zmagazynowana. Czeka na uwolnienie. Zapora hydroelektrowni zatrzymuje wodę na dużej wysokości. Woda spływa w dół przez turbiny, przekształcając energię potencjalną w energię elektryczną. Kolejka górska działa na tej samej zasadzie. Wyciąg łańcuchowy unosi wagoniki na szczyt pierwszego wzniesienia. Grawitacja robi resztę. Energia nie powstaje. Jest przekształcana. Całkowita energia w układzie zamkniętym jest zachowana. Energia potencjalna przekształca się w energię kinetyczną, przekształca się w ciepło i dźwięk. Matematyka jest prosta. Konsekwencje są ogromne. Każdy spadający obiekt, każda płynąca rzeka, każdy orbitujący księżyc to lekcja o energii potencjalnej grawitacji.