Obiektyw szerokokątny ma krótką ogniskową. Rejestruje szeroki kąt widzenia, obejmując w kadrze więcej sceny. Obiektyw 16 mm w aparacie pełnoklatkowym ma pole widzenia około 107 stopni. Obiektyw 24 mm ma pole widzenia około 84 stopni. Obiektywy szerokokątne są używane do fotografii krajobrazowej, architektonicznej, wnętrz i ulicznej. Wyolbrzymiają one głębię, sprawiając, że bliskie obiekty wydają się większe, a odległe mniejsze. To wyolbrzymienie może być dramatyczne lub rozpraszające, w zależności od sposobu użycia.

Obiektywy szerokokątne nie służą tylko do zmieszczenia większej ilości kadru. Służą do tworzenia wrażenia przestrzeni. Obiektyw szerokokątny, umieszczony blisko obiektu, wciąga widza w scenę. Sprawia, że ​​pierwszy plan staje się bardziej wyrazisty, a tło się oddala. Może to stworzyć wrażenie immersji. Może również powodować zniekształcenia. Proste linie przy krawędziach kadru zakrzywiają się na zewnątrz, co tworzy efekt zwany dystorsją beczkowatą. To zniekształcenie można skorygować w postprodukcji, ale jest ono również elementem efektu szerokokątnego. Obiektywy szerokokątne są często używane w fotografii nieruchomości i wnętrz, gdzie przestrzeń jest na wagę złota. Są również wykorzystywane w fotografii ulicznej, gdzie fotograf chce uwzględnić kontekst i być blisko akcji.

Zastosowania szerokokątne

• Krajobraz. Uchwycenie szerokich widoków.
• Architektura. Wpasowywanie budynków w ramy.
• Interiors. Pokazywanie pomieszczeń i przestrzeni.
• Street. Zbliżamy się i uwzględniamy kontekst.
• Action. Wciągające widoki sportu i przygody.

Obiektyw szerokokątny to nie to samo, co obiektyw typu „rybie oko”. Obiektyw typu „rybie oko” charakteryzuje się ekstremalną dystorsją. Obiektyw szerokokątny ma pewną dystorsję, ale można ją skorygować.