Filozofia umysłu bada naturę umysłu, świadomości i stanów mentalnych. Pyta, czym jest umysł, jaki jest jego związek z ciałem i co oznacza dla czegoś bycie świadomym. Jest to jedna z najaktywniejszych dziedzin filozofii, ściśle powiązana z kognitywistyką, neuronauką i sztuczną inteligencją. Centralnym problemem jest problem umysłu i ciała: jak stany mentalne odnoszą się do stanów fizycznych? Czy są one identyczne, skorelowane, czy odrębne?

Wśród stanowisk znajdują się dualizm, który głosi, że umysł i ciało są odrębne; fizykalizm, który głosi, że stany mentalne są stanami fizycznymi; funkcjonalizm, który głosi, że stany mentalne są definiowane przez ich role przyczynowe; oraz materializm eliminacyjny, który głosi, że psychologia potoczna zostanie zastąpiona przez neuronaukę. Inne tematy obejmują intencjonalność, czyli ukierunkowanie stanów mentalnych na obiekty; qualia, czyli subiektywne odczuwanie doświadczenia; oraz tożsamość osobistą, czyli to, co czyni cię tą samą osobą w czasie. Dziedzina ta bada również umysły zwierząt, sztuczne umysły i możliwość istnienia świadomości maszynowej. Trudny problem świadomości, czyli dlaczego przetwarzanie fizyczne prowadzi do subiektywnego doświadczenia, pozostaje nierozwiązany.

Tematy centralne

• Problem umysłu i ciała. Jaki jest związek między stanami psychicznymi i fizycznymi?
• Świadomość. Czym jest doświadczenie subiektywne?
• Intencjonalność. W jaki sposób stany mentalne odnoszą się do obiektów?
• Tożsamość osobista. Co sprawia, że ​​pozostajesz tą samą osobą na przestrzeni czasu?
• Sztuczne umysły. Czy maszyny mogą być świadome?

Filozofia umysłu to nie to samo, co psychologia. Psychologia bada zachowania i procesy umysłowe w sposób empiryczny. Filozofia umysłu bada koncepcyjne podstawy tych badań.