Dogmatyk twierdzi, że dane stanowisko jest bezsprzecznie prawdziwe. Dowody przeciwko niemu są odrzucane. Poglądy alternatywne nie są poważnie brane pod uwagę. Słowo to pochodzi od greckiego dogma, oznaczającego opinię lub dekret. W filozofii starożytnej dogmatykami byli ci, którzy twierdzili, że znaleźli prawdę, w przeciwieństwie do sceptyków, którzy wstrzymywali się z osądem. Sekstus Empiryk używał tego terminu do opisania filozofów wyznających doktryny pozytywne. Współczesne znaczenie ma charakter pejoratywny: dogmatyzm to ciasna pewność.

Dogmatyzm to nie to samo, co przekonanie. Można mocno trzymać się jakiegoś przekonania, a mimo to rewidować je w obliczu nowych dowodów. Dogmatyzm odmawia rewizji. Traktuje niezgodność jako błąd lub złą wiarę. Może pojawić się w religii, polityce, nauce i życiu codziennym. Naukowiec ignorujący nietypowe dane jest dogmatyczny. Polityk, który odmawia rozważenia przeciwstawnych poglądów, jest dogmatyczny. Lekarstwem nie jest wątpliwość sama w sobie, ale gotowość do sprawdzenia swoich przekonań i poważnego potraktowania kontrdowodów.

Znaki dogmatyzmu

• Pewność. Stanowisko to jest uważane za niepodważalne.
• Zamknięcie. Dowody przeciwne są ignorowane lub odrzucane.
• Powtórzenie. Twierdzenia są wyrażane, a nie argumentowane.
• Wrogość. Krytycy są traktowani jak wrogowie.

Dogmatyzm stanowi zagrożenie dla każdego systemu wierzeń. Jest również pokusą dla każdego, kto bardziej pragnie pewności niż prawdy.