Wlew dożylny to powolne podawanie leku dożylnie, zazwyczaj w ciągu 30 minut do kilku godzin. Różni się od wstrzyknięcia bolusowego, które polega na podaniu całej dawki leku na raz. Wolniejsze tempo podawania ma znaczenie w przypadku leków wywołujących podrażnienia, wymagających rozcieńczenia lub wymagających utrzymania stałego stężenia we krwi. Wiele leków biologicznych, chemioterapeutyków i antybiotyków podaje się w formie wlewu.

Schemat jest znany. Worek z płynem zawierającym lek wisi na drążku. Przewód przechodzi przez pompę kontrolującą tempo, a następnie do cewnika lub igły w ramieniu pacjenta. W przypadku dłuższych terapii można zastosować wkłucie centralne lub port podskórny. Pielęgniarki monitorują parametry życiowe, obserwują reakcje i w razie potrzeby dostosowują tempo. Niektóre wlewy można podawać w domu za pomocą przenośnej pompy, ale większość odbywa się w klinice lub szpitalu.

Najczęstsze powody infuzji:

• Leki drażniące. Wolniejsze podawanie zmniejsza uszkodzenia żył.
• Stałe poziomy. Ciągła infuzja utrzymuje stałe stężenie leku we krwi.
• Duże ilości. Leki wymagające rozcieńczenia potrzebują czasu na dostarczenie.
• Biologics. Wielu z nich nie można podawać doustnie, dlatego stosuje się wlewy.

Mogą wystąpić reakcje na wlew. Łagodne reakcje obejmują wysypkę, gorączkę i dreszcze. Ciężkie reakcje, w tym anafilaksję, wymagają przerwania wlewu i natychmiastowego leczenia.