Pień mózgu to struktura przypominająca łodygę, która łączy mózgowie i móżdżek z rdzeniem kręgowym. Jest to najstarsza część mózgu w ujęciu ewolucyjnym i pozostaje niezbędna do najbardziej podstawowych funkcji życiowych.

Pień mózgu składa się z trzech obszarów: śródmózgowia, mostu i rdzenia przedłużonego. Razem regulują one tętno, ciśnienie krwi i oddychanie. Zawierają jądra większości nerwów czaszkowych, które kontrolują twarz, usta i oczy, a także drogi wstępujące i zstępujące, które przenoszą bodźce czuciowe i ruchowe między ciałem a wyższymi częściami mózgu. Formacja siatkowata w pniu mózgu moduluje cykle czuwania i snu; jej uszkodzenie może prowadzić do śpiączki.

Ponieważ pień mózgu jest gęsto upakowany krytycznymi szlakami i jądrami, nawet niewielkie uszkodzenia mogą mieć katastrofalne skutki. Jednocześnie jego względna prostota w porównaniu z korą mózgową sprawia, że ​​jest to obszar, w którym pewne automatyczne funkcje mogą być kontynuowane nawet po utracie wyższej świadomości.

Gdy serce bije, a płuca rozszerzają się bez świadomego polecenia, pień mózgu wykonuje swoją nieprzerwaną, dyskretną pracę.