Mnożenie to wielokrotne dodawanie. 4 × 3 oznacza 4 + 4 + 4, co równa się 12. Jest to szybsze niż dodawanie równych grup jedna po drugiej. Wynik to iloczyn; pomnożone liczby to czynniki.

Mnożenie jest przemienne (4 × 3 = 3 × 4) i łączne ((2 × 3) × 4 = 2 × (3 × 4)). Rozkłada się na dodawanie: 2 × (3 + 4) = 2 × 3 + 2 × 4. Te właściwości zapewniają elastyczność obliczeń i stanowią podstawę algebry.

Mnożenie rozciąga się od liczb całkowitych, przez ułamki, liczby dziesiętne, liczby ujemne, aż po liczby zespolone. W geometrii oblicza pole powierzchni. W rachunku prawdopodobieństwa łączy zdarzenia niezależne. W fizyce pojawia się we wzorach takich jak F = ma. Operacja jest elementarna, ale jej zastosowania są wszechobecne.

• Powtórne dodawanie równych grup
• Przemienne, łączne, rozdzielcze
• Obejmuje ułamki, liczby dziesiętne i liczby zespolone
• Stosowany we wzorach powierzchniowych, prawdopodobieństwa i fizycznych