Incydent inicjujący to wydarzenie, które wprawia w ruch główny konflikt. Burzy status quo. Zmusza protagonistę do działania. Przed incydentem inicjującym świat jest normalny. Po nim nic nie jest takie samo. To iskra, która rozpala ogień.

W powieści kryminalnej wydarzeniem inicjującym jest morderstwo. W romansie – pierwsze spotkanie. W fantasy – wezwanie do przygody. W „Gwiezdnych wojnach” Luke otrzymuje wiadomość od księżniczki Lei. W „Harrym Potterze” – list z Hogwartu. Incydent inicjujący ma miejsce na początku, zazwyczaj w pierwszym akcie. Wyznacza on kierunek fabuły.

Cechy incydentu wywołującego

• Zaburza status quo.
• Przedstawia główny konflikt.
• Zmusza bohatera do działania.
• Występuje na początku opowieści.
• Ustala kierunek opowieści.

Incydent inicjujący to nie to samo, co haczyk. Haczyk przyciąga uwagę czytelnika. Incydent inicjujący rozpoczyna fabułę. Historia może mieć jedno i drugie. Haczyk może być dramatycznym pierwszym wersem. Incydent inicjujący może pojawić się kilka stron później. Incydent inicjujący musi być jasny. Jeśli czytelnik go przegapi, historia wydaje się bezcelowa. Musi być również wiarygodna. Jeśli jest zbyt sztuczna, czytelnik ją pomija. Najlepsze incydenty inicjujące są nieuniknione i zaskakujące. Czujesz, że musiały się wydarzyć, ale nie widziałeś ich nadchodzących. Zmieniają życie protagonisty. Zmieniają historię. Bez incydentu inicjującego nie ma historii. Jest tylko postać w pokoju. Incydent inicjujący otwiera drzwi i popycha ich do środka.