Relacje ubezpieczeniowe obejmują więcej niż jedną stronę. Pierwszą stroną jest ubezpieczony – osoba lub podmiot, który jest właścicielem polisy i którego strata jest objęta ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej, takim jak ubezpieczenie mienia, ubezpieczenie od kolizji samochodowych lub ubezpieczenie od przerwy w działalności. Ubezpieczyciel jest drugą stroną; osoby zgłaszające roszczenia wobec ubezpieczonego są stronami trzecimi.

Roszczenia osób trzecich to roszczenia zgłaszane przez ubezpieczonego z tytułu własnej szkody lub straty. Obowiązkiem ubezpieczyciela jest wypłata odszkodowania zgodnie z warunkami polisy. W wielu jurysdykcjach zasady działania w złej wierze nakładają na ubezpieczyciela obowiązki pozaumowne w zakresie obsługi roszczeń osób pierwszych.

Rozróżnienie kontekstów „pierwszej strony” od „trzeciej strony” ma znaczenie dla analizy zakresu ubezpieczenia, obsługi roszczeń i postępowań sądowych. Język polis, ustawy i orzecznictwo traktują te dwa pojęcia odmiennie. Jasna identyfikacja podmiotu „pierwszej strony” pozwala uniknąć nieporozumień w przypadku, gdy w polisie lub roszczeniu występuje wiele podmiotów.

• Ubezpieczony w ramach polisy ubezpieczeniowej
• Zgłasza roszczenia z tytułu własnych strat w ramach ubezpieczeń OC
• Odróżnia się od osób dochodzących roszczeń z tytułu odpowiedzialności cywilnej osób trzecich
• Przedmiot szczególnych obowiązków w zakresie rozpatrywania roszczeń