Verzekeringsrelaties omvatten meer dan één partij. De eerste partij is de verzekerde: de persoon of entiteit die de polis bezit en wiens schade gedekt is door dekkingen zoals schade aan eigendommen, autoschade of bedrijfsonderbreking. De verzekeraar is de tweede partij; eisers tegen de verzekerde zijn derden.

Eerstelijnsclaims zijn claims die de verzekerde indient voor eigen schade of verlies. De verzekeraar is verplicht tot vergoeding conform de polisvoorwaarden. In veel rechtsgebieden leggen de zogenaamde 'bad faith doctrines' (leerstukken die schade door verzekeraars voorkomen) extra-contractuele verplichtingen op aan de afhandeling van eerstelijnsclaims.

Het onderscheiden van situaties met een eerste partij (de verzekerde zelf) en situaties met een derde partij (de verzekerde) is belangrijk voor de dekkingsanalyse, de afhandeling van claims en rechtszaken. Polisbepalingen, wetgeving en jurisprudentie behandelen de twee verschillend. Duidelijke identificatie van de eerste partij voorkomt verwarring wanneer meerdere partijen in een polis of claim voorkomen.

• De verzekerde onder een verzekeringspolis
• Dien een claim in voor eigen schade onder de eigen verzekering.
• Anders dan eisers die aansprakelijk zijn voor derden
• Onderworpen aan specifieke taken met betrekking tot de afhandeling van schadeclaims.