Magma, która dociera do powierzchni, tworzy wulkan. Termin ten odnosi się zarówno do otworu, z którego wydobywa się lawa, popiół i gaz, jak i do góry utworzonej przez nagromadzone produkty erupcji. Wulkany występują głównie na granicach płyt tektonicznych i nad punktami zapalnymi płaszcza.

Styl erupcji waha się od łagodnych strumieni lawy po katastrofalne eksplozje. Skład magmy, zawartość gazów i system hydrauliczny kontrolują zachowanie. Wulkany tarczowe, stratowulkany i stożki żużlowe to powszechne typy morfologiczne. Kaldery powstają w wyniku zapadnięcia się dużych komór magmowych.

Wulkany tworzą żyzne gleby, zasoby geotermalne i nowe lądy, ale jednocześnie stwarzają zagrożenie w postaci potoków lawy, opadu popiołu, spływów piroklastycznych i tsunami. Sieci monitoringu śledzą aktywność sejsmiczną, deformacje i emisje gazów, aby prognozować erupcje. Miliony ludzi mieszkają na zboczach aktywnych wulkanów, balansując ryzyko z korzyściami płynącymi z ziemi.

• Otwór wentylacyjny i góra uformowane z wyrzuconego materiału
• Występuje na granicach płyt tektonicznych i w punktach aktywnych
• Zakres od wylewnego do wysoce wybuchowego
• Zarówno zasoby, jak i zagrożenie dla pobliskiej populacji