W centrum planety znajduje się metalowa kula. Jądro Ziemi składa się głównie z żelaza i niklu i składa się ze stałego jądra wewnętrznego otoczonego płynnym jądrem zewnętrznym. Ciśnienie jest miliony razy wyższe od atmosferycznego, a temperatury sięgają kilku tysięcy stopni.

Płynne jądro zewnętrzne ulega silnej konwekcji, generując pole magnetyczne Ziemi poprzez proces geodynama. Fale sejsmiczne zmieniają prędkość i kierunek na granicy jądra i płaszcza, umożliwiając geofizykom mapowanie jego struktury. Jądro wewnętrzne rośnie powoli w miarę stygnięcia Ziemi i krzepnięcia żelaza.

Bez pola magnetycznego jądra powierzchnia byłaby narażona na znacznie więcej wiatru słonecznego i promieniowania kosmicznego. Ciepło uciekające z jądra również napędza konwekcję w płaszczu. Pośrednie dowody z sejsmologii, fizyki minerałów i pola magnetycznego pozostają głównymi metodami badania tego niedostępnego regionu.

• Centralny region metaliczny Ziemi
• Stałe jądro wewnętrzne i ciekłe jądro zewnętrzne
• Generuje pole magnetyczne
• Badano głównie za pomocą fal sejsmicznych