In het centrum van de planeet bevindt zich een metalen bol. De aardkern bestaat voornamelijk uit ijzer en nikkel en is opgebouwd uit een vaste binnenkern omgeven door een vloeibare buitenkern. De druk is miljoenen keren hoger dan de atmosferische druk en de temperaturen lopen op tot duizenden graden.

De vloeibare buitenkern ondergaat krachtige convectie, waardoor het aardmagnetisch veld wordt opgewekt via het geodynamo-proces. Seismische golven veranderen van snelheid en richting bij de grens tussen de kern en de mantel, waardoor geofysici de structuur ervan in kaart kunnen brengen. De binnenkern groeit langzaam naarmate de aarde afkoelt en er meer ijzer stolt.

Zonder het magnetische veld van de kern zou het oppervlak aan veel meer zonnewind en kosmische straling worden blootgesteld. De warmte die uit de kern ontsnapt, draagt ​​ook bij aan de convectie in de mantel. Indirect bewijs uit seismologie, mineralenfysica en het magnetische veld blijft de belangrijkste manier om dit ontoegankelijke gebied te bestuderen.

• Centraal metaalrijk gebied van de aarde
• Vaste binnenkern en vloeibare buitenkern
• Genereert het magnetische veld
• Voornamelijk bestudeerd door middel van seismische golven