Izolacja zmniejsza przenikanie ciepła przez ściany, podłogi lub dachy. Utrzymuje ciepło w budynkach zimą i chłód latem. Zmniejsza zużycie energii i poprawia komfort. Działa poprzez zatrzymywanie powietrza w małych kieszeniach. Nieruchome powietrze jest słabym przewodnikiem ciepła. Im więcej kieszeni powietrznych, tym lepsza izolacja. Materiałem może być włókno szklane, wełna mineralna, celuloza, pianka lub bawełna. Każdy z nich ma swoją własną wartość R, która mierzy opór przepływu ciepła. Im wyższa wartość R, tym lepsza izolacja. W kuchni jej odpowiednikiem jest rękawica kuchenna. Zmniejsza ona przenikanie ciepła z gorącej patelni do dłoni. Zatrzymuje powietrze. Chroni kucharza. To izolacja kuchni. To izolacja kucharza.

Izolacja występuje w kilku formach. Maty to wstępnie przycięte panele, które pasują między słupki i belki stropowe. Izolacja wdmuchiwana to luźny materiał, który jest pneumatycznie montowany na poddaszach i ścianach. Płyty z twardej pianki są stosowane na zewnątrz i na dachach. Pianka natryskowa rozszerza się, wypełniając szczeliny i uszczelniając nieszczelności. W kuchni rękawica kuchenna ma prostą formę. To tkanina. To podkładka. To warstwa. To izolacja dłoni. To izolacja posiłku. To izolacja tego samego.

Izolacja to nie tylko kwestia temperatury. Ma ona również wpływ na akustykę i bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Niektóre materiały lepiej blokują dźwięk. Niektóre są ognioodporne. Niektóre są wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu. Niektóre są impregnowane środkami zmniejszającymi palność. Przepisy określają minimalną wartość R dla każdej strefy klimatycznej. W kuchni rękawica kuchenna musi być odporna na ciepło. Musi być gruba. Musi być sucha. Musi być czysta. Należy ją wymienić, gdy się zużyje. Izolacja to ochrona. Ochrona to izolacja. Izolacja jest taka sama. Taka sama jest kuchnia. Kuchnia to izolacja. Izolacja to kucharz. Kucharz to izolacja. Izolacja jest taka sama. Taka sama jest kuchnia. Posiłek to izolacja. Izolacja jest taka sama.