Próg rentowności to punkt, w którym całkowity koszt i całkowity przychód są równe. To moment, w którym firma przestaje tracić pieniądze i zaczyna zarabiać. Sprzedaj o jedną jednostkę więcej, a osiągniesz zysk. Sprzedaj o jedną jednostkę mniej, a stracisz.

Obliczenie tego wymaga dwóch czynników: kosztów stałych i marży brutto. Koszty stałe nie zmieniają się wraz z wolumenem – czynszem, wynagrodzeniami i ubezpieczeniem. Marża brutto to cena jednostki pomniejszona o jej koszt zmienny. Podziel koszty stałe przez marżę brutto, a otrzymasz liczbę jednostek potrzebną do osiągnięcia progu rentowności. Piekarnia z miesięcznymi kosztami stałymi w wysokości 5000 dolarów i marżą brutto w wysokości 2 dolarów na bochenek musi sprzedać 2500 bochenków, aby osiągnąć próg rentowności. Koncepcja jest prosta, ale skuteczna. Wskazuje, ile trzeba sprzedać, jak niskie ceny można uzyskać i jakie ryzyko się podejmuje. Jest ona wykorzystywana do podejmowania decyzji cenowych, budżetowania i analizy inwestycji. Każdy właściciel firmy powinien znać swój próg rentowności.

Terminy kluczowe

• Koszty stałe: nie zmieniają się wraz ze wzrostem wolumenu
• Koszty zmienne: zmiana wraz z wolumenem
• Marża kontrybucyjna: cena pomniejszona o koszt zmienny
• Wzór: koszty stałe / marża brutto