Skrytka depozytowa to bezpieczny pojemnik w bankowym skarbcu. Klienci wynajmują go corocznie, aby przechowywać w nim cenne przedmioty: biżuterię, dokumenty, pamiątki rodzinne, kopie zapasowe dysków twardych. Bank zapewnia sejf, skrytkę i bezpieczeństwo. Klient dostarcza klucz i zawartość. Bank nie wie, co znajduje się w środku i nie ubezpiecza zawartości.

Proces jest prosty. Klient podpisuje umowę najmu, okazuje dokument tożsamości i uiszcza roczną opłatę, zazwyczaj od 50 do 200 dolarów, w zależności od rozmiaru skrytki. Bank wydaje klucz. Aby otworzyć skrytkę, klient rejestruje się, okazuje dokument tożsamości i używa swojego klucza wraz z kluczem bankowym do otwarcia skrytki. Niektóre banki stosują weryfikację biometryczną. Klient zabiera skrytkę do prywatnej kabiny, aby uzyskać dostęp do jej zawartości. Bank rejestruje każde wejście.

Skrytki depozytowe nie są ubezpieczone przez FDIC. FDIC ubezpiecza depozyty, a nie zawartość skrytek. W przypadku bankructwa banku, zawartość skrytek jest bezpieczna, ale klient może być zmuszony do jej odbioru z banku przyjmującego. W przypadku włamania do skrytki bank nie ponosi odpowiedzialności, chyba że dopuścił się zaniedbania. Klienci powinni ubezpieczyć wartościowe przedmioty oddzielnie, dołączając je do polisy właściciela domu lub najemcy.

Skrytki depozytowe są coraz rzadziej używane. Coraz mniej osób je wynajmuje, a niektóre banki wycofały je z oferty. Jednak w przypadku dokumentów, które trudno zastąpić, oraz przedmiotów o wartości sentymentalnej, skrytka depozytowa pozostaje rozsądnym rozwiązaniem.