Każdy samochód ma co najmniej jeden akumulator. Magazynuje on energię chemiczną i dostarcza ją w postaci energii elektrycznej. Konwencjonalny akumulator kwasowo-ołowiowy, wynaleziony w 1859 roku, nadal uruchamia większość samochodów benzynowych. Dostarcza on impuls prądu potrzebny do uruchomienia silnika i zasila elektronikę, gdy silnik jest wyłączony. Po uruchomieniu silnika, alternator go ładuje.

Pojazdy elektryczne wykorzystują inny rodzaj akumulatora. Akumulator litowo-jonowy, zbudowany z tysięcy pojedynczych ogniw, magazynuje energię napędzającą silnik. Jest on mierzony w kilowatogodzinach. Typowy akumulator pojazdu elektrycznego mieści od 60 do 100 kWh, co zapewnia zasięg od 200 do 400 mil (320 do 640 km). Akumulator jest ciężki, często waży 1000 funtów (450 kg) lub więcej i jest nisko osadzony w podwoziu, co poprawia prowadzenie.

Skład chemiczny akumulatora ma znaczenie. Akumulator kwasowo-ołowiowy jest tani i niezawodny, ale ciężki. Akumulator litowo-jonowy jest lżejszy i ma większą gęstość energetyczną, ale jest droższy i wrażliwy na temperaturę. Akumulatory ze stałym elektrolitem (solid state) obiecują wyższą gęstość energetyczną i szybsze ładowanie, ale nie są jeszcze produkowane masowo. Akumulatory sodowo-jonowe stają się tańszą alternatywą w niektórych zastosowaniach.

Prędkość ładowania i żywotność baterii to dwa główne priorytety kierowców. Szybkie ładowarki pozwalają na przejechanie setek mil w 20 minut. Gwarancja na baterie zazwyczaj obejmuje osiem lat lub 100 000 mil. Po tym okresie pojemność baterii stopniowo spada, ale większość akumulatorów wytrzymuje dłużej niż samochód.