Gedachten, waarnemingen, gevoelens en het besef van een voortdurend zelf vormen samen wat mensen gewoonlijk de geest noemen. De psychologie beschouwt de geest als het geheel van cognitieve en affectieve processen die een organisme in staat stellen de wereld te representeren, te interpreteren en erop te reageren.

De geest wordt bestudeerd aan de hand van gedrag, zelfrapportage en neurale metingen. Er wordt nog steeds gedebatteerd over de relatie tussen geest en brein, de mogelijkheid van onbewuste mentale processen en of niet-menselijke dieren of machines een geest bezitten in een vergelijkbare zin. De cognitieve wetenschap benadert de geest als een informatieverwerkend systeem; fenomenologische benaderingen leggen de nadruk op de geleefde ervaring.

Stoornissen van de geest manifesteren zich als verstoringen van het denken, de stemming, de waarneming of de identiteit. Interventies, variërend van psychotherapie en medicatie tot veranderingen in de omgeving, zijn erop gericht om een ​​meer adaptief functioneren te herstellen. Het concept van de geest blijft onmisbaar, zelfs nu de biologische basis ervan steeds duidelijker wordt.

• Een reeks cognitieve en affectieve processen
• Bestudeerd aan de hand van gedrag, ervaring en hersenmetingen.
• Omvat zowel bewuste als onbewuste activiteit.
• Centraal in identiteit en adaptief functioneren