Inzicht is het plotselinge besef van een oplossing voor een probleem. Het antwoord dient zich aan met een gevoel van helderheid en vaak met het besef dat het al die tijd voor de hand liggend had moeten zijn.

Gestaltpsychologen bestudeerden inzicht bij apen en mensen en zetten dit af tegen geleidelijk leren door vallen en opstaan. Een chimpansee die plotseling een stok gebruikt om een ​​banaan te pakken, of iemand die plotseling ziet hoe de elementen van een puzzel opnieuw gerangschikt moeten worden, vertoont inzicht. De oplossing wordt vaak voorafgegaan door een periode van incubatie waarin het probleem terzijde wordt geschoven; de cruciale herschikking vindt plaats buiten het directe bewustzijn.

Inzichtproblemen vereisen doorgaans een verandering in de manier waarop ze worden weergegeven – het zien van de elementen in een nieuwe relatie – in plaats van de routinematige toepassing van een bekende procedure. Functionele fixatie en een vast denkpatroon kunnen inzicht belemmeren; technieken die herstructurering aanmoedigen, kunnen het juist bevorderen. Hersenscans hebben momenten van inzicht in verband gebracht met korte, intense activiteit in de temporale gebieden van de rechterhersenhelft.

Inzicht is de ervaring dat de puzzelstukjes ineens op hun plaats vallen. De weg naar dat moment is vaak onzichtbaar totdat het aanbreekt.