Impliciet geheugen is het vasthouden van informatie zonder bewuste herinnering. Het wordt aangetoond door middel van een handeling, niet door opzettelijke herinnering.

Vaardigheden zoals fietsen, typen en het bespelen van een muziekinstrument worden ondersteund door impliciet (procedureel) geheugen. Dat geldt ook voor de effecten van priming: een snellere of nauwkeurigere verwerking van een stimulus als gevolg van eerdere blootstelling, zelfs als de persoon zich die blootstelling niet herinnert. Klassieke conditionering kan eveneens impliciet geheugen creëren: een geconditioneerde emotionele reactie kan optreden zonder dat men zich bewust is van de oorspronkelijke koppeling.

Impliciet geheugen blijft grotendeels intact bij patiënten met amnesie die het vermogen om nieuwe expliciete herinneringen te vormen hebben verloren. HM kon nieuwe motorische vaardigheden leren en priming-effecten vertonen, terwijl hij zich de trainingssessies zelf niet kon herinneren. Deze dissociatie wijst erop dat verschillende neurale systemen de twee vormen van geheugen ondersteunen. Impliciet geheugen is minder afhankelijk van de hippocampus en meer van structuren zoals de basale ganglia, het cerebellum en de neocortex.

Je toont impliciet geheugen aan elke keer dat je een vaardige handeling uitvoert zonder de stappen bewust op te halen.