Een geconditioneerde respons is een aangeleerde reactie op een voorheen neutrale stimulus die gekoppeld is aan een ongeconditioneerde stimulus. Het is het gedragsmatige bewijs dat klassieke conditionering heeft plaatsgevonden.

In het laboratorium van Pavlov was de geconditioneerde respons speekselproductie bij het geluid dat voedsel aankondigde. In het dagelijks leven manifesteert deze respons zich als de angst die men voelt bij het naderen van een plek die geassocieerd wordt met gevaar uit het verleden, de honger die wordt opgewekt door de geur van een vertrouwd restaurant, of de emotionele warmte die een liedje oproept dat verbonden is met een betekenisvolle relatie. De geconditioneerde respons lijkt vaak op de ongeconditioneerde respons, maar hoeft niet identiek te zijn; het kan een voorbereidende of compenserende reactie zijn in plaats van een simpele kopie.

Eenmaal gevormd, kan een geconditioneerde respons worden uitgedoofd door de geconditioneerde stimulus aan te bieden zonder de ongeconditioneerde stimulus. Zelfs na uitdoving kan de respons echter spontaan of na een herinnering aan de oorspronkelijke koppeling opnieuw verschijnen, wat aantoont dat de onderliggende associatie niet zomaar wordt gewist.

De geconditioneerde respons is de anticiperende aanpassing van het organisme aan een wereld die betrouwbare voorspellers bevat.