De kleuren in een foto zijn niet altijd zoals het oog ze ziet. De sensor van een camera registreert licht, maar interpreteert kleur niet op dezelfde manier als de hersenen. Fluorescentielampen kleuren de huid groen. Gloeilampen kleuren de huid oranje. Schaduw kleuren de huid blauw. Kleurcorrectie is het proces waarbij een afbeelding wordt aangepast zodat de kleuren er accuraat of natuurlijk uitzien, of zodat ze overeenkomen met een specifiek creatief doel.

Het proces begint met witbalans, waarmee het neutrale punt wordt ingesteld. Als wit wit is, vallen de andere kleuren vanzelf op hun plaats. Naast witbalans omvat kleurcorrectie het aanpassen van tint, verzadiging en helderheid voor individuele kleurbereiken. Een portret heeft wellicht warmere huidtinten nodig. Een landschap heeft misschien diepere groentinten nodig. Een productfoto vereist mogelijk een precieze kleurafstemming met het daadwerkelijke product. Kleurcorrectie is niet hetzelfde als kleurgradatie. Correctie is gericht op nauwkeurigheid. Gradatie is gericht op sfeer. Beide zijn onderdeel van de nabewerking en beide zijn afhankelijk van gekalibreerde monitoren en een gecontroleerde kijkomgeving.

Hulpmiddelen voor kleurcorrectie

• Witbalans. Stelt het neutrale punt in.
• Curves. Past de toon en kleur in de hele afbeelding aan.
• HSL. Past de tint, verzadiging en helderheid per kleur aan.
• Kleurenchecker. Een referentietabel voor nauwkeurige kleurafstemming.

Kleurcorrectie is technisch, maar ook perceptueel. Het oog past zich aan kleurafwijkingen aan, dus een monitor die iets afwijkt, kan leiden tot correcties die net iets onjuist zijn.