Zonlicht bereikt nooit de diepe zeebodem, maar toch gedijen er dichte gemeenschappen van dieren rond hydrothermale bronnen en koude bronnen. Hun uiteindelijke energiebron is chemisch in plaats van zonne-energie. Microben oxideren gereduceerde verbindingen zoals waterstofsulfide of methaan en gebruiken de vrijgekomen energie om organisch materiaal op te bouwen – een proces dat chemosynthese wordt genoemd.

Deze microben vormen de basis van lokale voedselwebben. Sommige leven vrij in het water of sediment; andere vormen symbiotische partnerschappen in kokerwormen, schelpen of mosselen en voorzien hun gastheren van voedsel. De ontdekking van chemosynthetische ecosystemen in 1977 toonde aan dat complex leven geen fotosynthese vereist en verlegde de bekende grenzen van leefbaarheid op aarde.

Chemosynthese vindt ook plaats in andere donkere omgevingen, waaronder zuurstofarme zones en diepe ondergrondse sedimenten. De betrokken metabolische processen zijn divers en blijven nieuwe biochemische inzichten opleveren. Voor de astrobiologie bieden chemosynthetische systemen modellen voor hoe leven zou kunnen bestaan ​​op werelden waar geen zonlicht is.

• Productie van organisch materiaal met behulp van chemische energie
• Geeft energie aan ecosystemen bij hydrothermale bronnen en sijpelingen.
• Vaak gaat het om symbiotische microben.
• Vergroot het bekende bereik van de biosfeer van de aarde.