De grote hersenen zijn verdeeld in twee spiegelbeeldige helften, de linker- en rechterhersenhelft, gescheiden door de diepe longitudinale fissuur en verbonden door het corpus callosum en kleinere commissuren. Elke hersenhelft ontvangt sensorische input voornamelijk van de tegenoverliggende kant van het lichaam en stuurt de bewegingen van die tegenoverliggende kant aan.

Naast deze fundamentele kruising zijn bepaalde functies gelateraliseerd. Bij de meeste mensen zijn taalproductie en -begrip sterk afhankelijk van de linkerhersenhelft, terwijl sommige visuospatiale en aandachtsprocessen de voorkeur geven aan de rechterhersenhelft. De mate van lateralisatie verschilt per individu en kan veranderen na een vroegtijdig letsel.

Studies naar gespleten hersenen en moderne beeldvormingstechnieken hebben deze asymmetrieën gedetailleerd in kaart gebracht. Toch vereist alledaags gedrag constante samenwerking tussen de hersenhelften; isolatie van één kant leidt slechts tot gedeeltelijk, niet tot volledig, functieverlies. Inzicht in de specialisatie van de hersenhelften helpt bij het interpreteren van de effecten van een beroerte en is leidend bij chirurgische beslissingen in de buurt van de taalcortex.

• Een van de twee hersenhelften
• Bestuurt voornamelijk de tegenoverliggende lichaamszijde
• Toont functionele lateralisatie aan
• Verbonden door commissurale vezels