De melodie van een spraak draagt ​​betekenis die verder reikt dan de woorden zelf. Intonatie is het patroon van toonhoogtevariatie over zinsdelen en woordgroepen heen, dat het type zin, de focus, de houding en de structuur van het gesprek aangeeft.

Stijgende contouren duiden in het Engels vaak op ja-nee-vragen; dalende contouren eindigen doorgaans beweringen. Talen verschillen in hun intonatie-inventaris en in de manier waarop toonhoogte en woordaccent met elkaar samenhangen. Intonatie kan de pragmatische interpretatie veranderen, zelfs als de inhoud van het segment onveranderd blijft.

Transcriptiesystemen labelen toonaccenten en grenstonen voor onderzoeksdoeleinden. In het taalonderwijs wordt steeds meer aandacht besteed aan intonatie voor verstaanbaarheid en praktische toepasbaarheid. Verkeerd geplaatste toonpieken kunnen vloeiende sprekers abrupt of onzeker laten klinken.

• Betekenisvol toonhoogtepatroon over verschillende zinnen heen
• Geeft signalen af ​​over vragen, focus en houding.
• Taalspecifiek in contour inventaris
• Bestudeerd met behulp van gespecialiseerde transcriptiesystemen.