Vluchtige spraak wordt data wanneer deze wordt opgeschreven. Transcriptie is de weergave van gesproken taal in schriftelijke vorm, variërend van gewone spelling tot gedetailleerde fonetische notatie.

Een nauwe fonetische transcriptie legt fijne details vast; een brede transcriptie richt zich op fonemische contrasten. Gespreksanalisten voegen symbolen toe voor overlapping, stilte en intonatie. De keuze voor detail hangt af van het onderzoeksdoel en de leesbaarheid.

Nauwkeurige transcriptie vormt de basis voor corpora, veldwerk en klinische beoordelingen. Training ontwikkelt het gehoor en de vertrouwdheid met symbolensystemen zoals het IPA. Geautomatiseerde spraakherkenning biedt steeds meer ondersteuning, maar menselijke correctie blijft nodig voor werk met hoge risico's.

• Schriftelijke weergave van een toespraak
• Variërend van orthografische tot zeer gedetailleerde fonetiek.
• Bevat gespecialiseerde interactienotaties.
• Essentieel voor onderzoek en klinische documentatie.