Onrechtmatige vrijheidsberoving is het onrechtmatig beperken van iemands bewegingsvrijheid. Een gevangeniscel is hiervoor niet vereist. Iemand in een ruimte opsluiten, iemands arm vasthouden of iemand bedreigen om te voorkomen dat hij of zij de ruimte verlaat, kan al als onrechtmatige vrijheidsberoving worden beschouwd. Het belangrijkste is dat de persoon zonder toestemming en zonder wettelijke bevoegdheid wordt vastgehouden.

De opsluiting moet volledig zijn. Als iemand een redelijke ontsnappingsmogelijkheid heeft, zelfs een onhandige, is er geen sprake van onrechtmatige vrijheidsberoving. Het slachtoffer moet zich ook bewust zijn van de opsluiting, hoewel sommige rechtsgebieden claims toestaan ​​namens personen die zich er niet van bewust zijn, zoals een slapende persoon.

Elementen van onrechtmatige vrijheidsberoving

• Opzettelijke handeling van de verdachte.
• Beperk de eiser tot een afgebakend gebied.
• Geen toestemming van de eiser.
• Er bestaat geen wettelijke grondslag voor de opsluiting.
• De eiser is zich bewust van de opsluiting of heeft er schade van ondervonden.

Politieagenten kunnen zich schuldig maken aan onrechtmatige vrijheidsberoving als ze iemand zonder wettelijke rechtvaardiging vasthouden. Winkelbeveiligers kunnen dit doen als ze een verdachte winkeldief te lang of zonder gegronde reden vasthouden. Particulieren kunnen zich schuldig maken aan onrechtmatige vrijheidsberoving in geval van huiselijk geweld of pestgedrag. Deze onrechtmatige daad beschermt de persoonlijke vrijheid en wordt door de rechter serieus genomen. Schadevergoedingen kunnen bestaan ​​uit vergoeding voor emotioneel leed en, in ernstige gevallen, een punitieve schadevergoeding.