Een maan is een natuurlijke satelliet die om een ​​planeet of een kleiner hemellichaam draait. De aarde heeft er één, maar ons zonnestelsel telt er honderden. Alleen al Jupiter heeft meer dan 90 bevestigde manen. Saturnus heeft er meer dan 140. Sommige zijn groot en rond, zoals de maan van de aarde en Ganymedes van Jupiter. Andere zijn klein, onregelmatig van vorm en waarschijnlijk ingevangen asteroïden.

Manen ontstaan ​​op verschillende manieren. De maan van de aarde is waarschijnlijk ontstaan ​​uit puin nadat een object ter grootte van Mars vroeg in haar bestaan ​​op de aarde insloeg. De grote manen van Jupiter en Saturnus zijn waarschijnlijk ontstaan ​​uit dezelfde schijf van gas en stof waaruit de planeten zijn gevormd. Ingevangen manen, zoals Triton van Neptunus, waren ooit onafhankelijke objecten die te dichtbij kwamen.

Manen zijn wetenschappelijk gezien van grote waarde. Europa en Enceladus hebben ondergrondse oceanen die mogelijk leven herbergen. Titan heeft meren van vloeibaar methaan en een dikke atmosfeer. Io is het meest vulkanisch actieve hemellichaam in ons zonnestelsel. Ganymede heeft een eigen magnetisch veld. Elke maan is een wereld op zich.

De maan beïnvloedt ook de vorm van de aarde. Haar zwaartekracht drijft de getijden aan, stabiliseert de kanteling van de aardas en is al meer dan zes decennia een doelwit voor onderzoek. Twaalf mensen hebben op het maanoppervlak gelopen. Er zullen er nog meer volgen.